Notitie bij een Friese kerkmuur
Toen in de Eifel vulkanen uitdoofden,
hun kraters zich vulden met water,
tot tufsteen de lava verhardde,
Batavieren ons land binnenkwamen,
voor handel bevaarbaar de grote rivieren,
hier aan de kust in hutten gewoond werd
van vlechtwerk en leem, een godshuis
voor eeuwig echter gemetseld
om uitzicht op hemel wou zijn en
zeewind en regen geduldig de bouwsteen
uitsleten, blootlegden splinters
basalt, kwartsiet, van het slijkgas
de holten – toen
vond er een plek voor haar nest die
muurbij, wier goudzwart schildje,
kijk, ze vliegt op,
in het zonlicht
nu vonkt.
Note on a Frisian church wall
When in the Eifel volcanoes became extinct,
their craters filled up with water,
the lava hardened into tuff,
Batavians arrived in our country,
the large rivers navigable for trade,
on the coast here dwellings of wattle
and daub were lived in, a house of god
though raised in stone and mortar
to grant a lasting view of the heavens and
sea wind and rain patiently eroded
the stones, exposed splinters of
basalt and quartz, the holes of
the sludge gas – then
was a spot for her nest found by the
mason bee, whose gold-black scutellum,
look, up she flies
into the sunlight
now glints.
Notat ved en frisisk kirkemur
Da vulkanerne slukkede i Eifel,
deres kratere fyldtes med vand,
lavaen størknede til tuf,
Bataverne trængte ind i vores land,
de store floder blev sejlbare for handel,
her ved kusten blev det boet i hytter
af lerklining, et gudshus,
lavet for evigt af murværk, ville
være med om en himmeludsigt og
havsvind og regn tålmodigt nedbrød
murstenene, blottede fliser af
basalt, kvarts, hulerne fra
slamgas – da
fandt plads for dens bo denne
murerbi, hvis guldsorte lille skjold
– kig, den flyver op –
nu glimter
i sollyset.
No comments:
Post a Comment