Memlinc
Ernstig en eenzaam staat
Tusschen de holten van
Hemel en aarde de man
Die Gods woorden verstaat,
Antwoord weet, maar nog zwijgt
Zoo lang de vraag nog klinkt,
Wacht tot de wereld verzinkt
En een ster de zon overstijgt.
Hong’rend naar eeuwigheid
Brak hij zijn leven als brood,
Proefde in dit voedsel den dood,
Deed afstand, en houdt zich bereid.
Luisterend, zwijgend, en in
Vroomheid bereid: voorwaar,
Dit is geen einde nog, maar
Een voorgoed begonnen begin.
Memlinc
Solemn and lonely stands
Between the hollows of
Heaven and Earth the man
Who God’s word understands,
Has answers, yet stays mum
While questioning’s not done,
Waits till the world sinks down
And a star outsoars the sun.
Hung’ring for endlessness
This life he broke like bread
In this food tasting death,
Stepped back, in readiness.
Listening, silent, and in
Piety primed: though no
Clear ending as yet, a slow
But permanent way to begin.
No comments:
Post a Comment