AAN DE SONNETTEN
Klinkt helder op, gebeeldhouwde sonnetten,
Gij, kindren van de rustige gedachte!
De ware vrijheid luistert naar de wetten:
Hij stelt de wet, die uwe wetten achtte:
Naar eigen hand de vrije taal te zetten
Is eedle kunst, geen grens, die haar ontkrachtte:
Beperking moet vernuft en vinding wetten;
Tot heerschen is, wie zich beheerscht, bij machte: -
De geest in enge grenzen ingetogen,
Schijnt krachtig als de popel op te schieten,
En de aard’ te boren en den blauwen hoogen:
Een zee van liefde in droppen uit te gieten,
Zacht, éen voor éen - ziedaar mijn heerlijk pogen...
Sonnetten, klinkt! U dichten was genieten. -
TO SONNETS
Ring out full clear, you finely sculpted sonnets,
You, children of calm thought that does not stray!
True freedom heeds the laws imposed upon it:
It states the law which all your laws obey.
To shape unfettered language on one’s own
Is noble art, no limits can gainsay this:
Both reason and inventiveness must hone;
For ruling self-rule’s needed to display this.
The spirit, when with limits it complies,
Seems like the poplar forcefully to grow,
And bore the earth as well as high blue skies:
A sea of love poured out in gentle measure,
Just drop by drop – this wonder I would show…
Sonnets, ring out! to form you was sheer pleasure. –
Translated in collaboration with Albert Hagenaars
Poetic Synapses 74
No comments:
Post a Comment