 |
| Mentha aquatica |
Ring
Hij bood me zijn ring
van watermunt, zijn steen
van vloeiend vuur. Ik kuste
hem en klampte me vast
aan de kromming van zijn
vinger. Als hondsdagen
was hij, een avond
met roerloos blad,
een nacht die steeds langer
mocht duren. Witter
dan de maan was hij
en even zelfverzekerd.
Hij was mijn zomer,
de enige die altijd terug
zou keren zonder iets
te vragen.
Ring
He offered me his ring
of water mint, his stone
of liquid fire. I kissed
him and latched myself
onto the curve of his
finger. Like the dog days
was he, an evening
with motionless leaves,
a night that should always
last longer. Whiter
than the moon was he
and just as self-assured.
He was my summer,
the only one that would
always return without
asking anything.
No comments:
Post a Comment