Serge Van Duijnhoven: 'De vlucht van de magiër'

 

De vlucht van de magiër

 

I

 

Het is niet zonder bijbedoelingen

dat hij zijn kussen pakt en de poes

met de ochtend tegen de hemel

geplakt de dag losmaakt

van de rest van het leven

na een nacht van donkere regen

(...) Het dode oog in het plafond

verwijt hem zijn vermoeidheid

het verwijt hem de pijn

die niet wil genezen

het verwijt hem de angst

niet onzichtbaar te kunnen blijven

(...) op de trap ligt de post

voor zijn gade hij steekt

de brieven in zijn zak

hij zoekt de sleutel

onwillekeurig herkent hij in zijn

gebaren de trekken van zijn vader

 

 

II

 

Op de binnenplaats gillen de

kinderen alsof ze met stokken

geranseld worden terwijl het

ijzeren hek achter hem jammert

hoort hij hoe de douchedruppels

van de muren worden gestript

(...) hij springt op zijn fiets

en jaagt en jakkert bezeten langs

de school met de dichtgetimmerde

ramen de parochiekerk waar hij

getrouwd is nu een mortuarium

(...) voortgedreven wordt hij

door de sirenes op maandag

iedereen zal verbaasd staan dat hij

niet zal terugkeren de magiër

met schrik voor het kwik van de

slaap waarin hij zijn goden niet

van zijn dromen te scheiden ziet

 

 

The flight of the magician

 

I

 

It is not without hidden agenda

that he packs his pillow and pussy cat

with the morning stuck against

the sky loosens the day

from the rest of life

after a night of dark rain

(…) The dead eye in the ceiling

reproaches him for his fatigue

it reproaches him for the pain

that refuses to be healed

it reproaches him for the dread

of not being able to stay invisible

(…) on the doormat lies the post

for his companion he shoves

the letters into his pocket

he looks for the key

involuntarily he recognises in his

gestures those of his father.

 

 

II

 

In the backyard the children

are howling as if  being

clobbered with sticks while the

iron fencing behind him moans

he hears how the shower-drops

are being stripped from the walls

(…) he jumps onto his bicycle

and pelts and rushes possessed past

the school with the boarded-up

windows the parish church where he

got married is now a mortuary

(…) he is driven on by the

sirens on Monday everyone

will stand there amazed that he

the magician will not be returning

with a fear of the quicksilver of

sleep in which he seems unable

to separate his gods from his dreams