Als gij mij leest, dan moet gij mededichten
Als gij mij leest, dan moet gij mededichten,
En algeheel in mijn gedicht opgaan,
Het moet gelijken op een zelf-verrichten,
Alsof niet ik, maar gij het had gedaan.
Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan,
En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten;
Het is een kleinigheid, een vers te dichten,
Al lezende, is het in u ontstaan.
Ik las het echter, vóór gij had gelezen,
Dit is het onderscheid van u tot mij.
En niettemin deed ik geheel als gij,
Want wat gij lezen mocht uit mij, - vóór dezen,
Stond het geschreven, lichtend, rei aan rei,
Door de natuur, in tekens onvolprezen.
When you read me, you’ll be a co-creator
When you read me, you’ll be a co-creator,
Grow in my poem totally involved,
Will seem as if the sole originator,
As if from you, not me, it had evolved.
And, satisfied, your keen poetic eye
In its creative act joy will illumine;
To write a poem is quite unassuming,
While reading, it in you has come alive.
Before you, though, this poem I have read,
That is the only difference we show.
Yet my act matched what you did, first to last,
For anything you gleaned from me, I’d read
Already written, gleaming, row on row,
By nature, and in signs quite unsurpassed.
Translated in collaboration with Albert Hagenaars
Poetic Synapses 72
No comments:
Post a Comment