HET TAPIJT VAN BAYEUX
In de kathedraal doorstond het brand,
de Revolutie, oorlog en vocht van eeuwen.
Nu licht het in de verdonkerde seminariezaal
op met zeventig meter aan propaganda,
verknoopt tot helden, doden en fabeldieren.
Het schieten, het hakken en het steken
van één dag werden jarenlang steek voor steek
met wol op lijkbleek linnen aangebracht,
de vrees en roes van mannen teruggebracht
tot geduld van vereelte vrouwenvingers.
Geen naald stopt de plicht van pijlen, zwaarden
en bijlen, geen blik wendt af van het lot.
Iedere ademstoot verwarmt het glas, verhevigt
kleuren, roept strijd weer op tot de realiteit
van bloed uit maliën, sijpelend in geplet gras,
tot de repeterende breuk tussen macht en recht.
THE BAYEUX TAPESTRY
In the cathedral it withstood fire,
the Revolution, centuries of war and mildew.
Now it gleams in the darkened seminary room
with its seventy metres of propaganda,
entwined into heroes, the dead and beasts of fable.
The shooting, the hacking and the stabbing
of a single day were year upon year, stitch by stitch,
laid out in wool on ashen-pale linen
the fear and fury of men reduced to
the patient toil of calloused female fingers.
No needle prevents the business of arrows, swords
and axes, no look deflects fate.
Each exhalation warms the glass, intensifies
colours, re-evokes battle into the reality
of blood from chain-mail, seeping through trampled grass,
into the infinite recurrence of might against right.
Translated in collaboration with Albert Hagenaars
Poetic Synapses 50
