Schrijvenderwijs
Schrijvenderwijs was ik ingeslapen,
schrijvenderwijs werd ik wakker bij nacht
omdat er woorden stonden te blaten
onder het open raam waar ik lag.
Wie had hen daar bijeengedreven,
was het de honger of was het de wind?
Ze stonden in een beginnende regen
doodstil te kleumen op het grind.
Toen heb ik ze mee naar boven genomen,
de grote ruit van de spiegel besloeg.
Ik had voordien nooit geweten hoe men
woorden halfslapend naar boven droeg.
Maar ’s morgens vroeg toen ik ontwaakte
waren ze weg en de deur stond los.
De zon scheen hoog en droog, er zaten
vogels te lachen in het bos.
While busy writing
While busy writing I’d fallen asleep,
while busy writing woke up late at night
since under my open window like sheep
words stood there bleating with all their might.
Who could have herded them up to my pane,
was it sheer hunger, or was it the wind?
They stood on the gravel in spattering rain,
stock-still, half-frozen, making this din.
I then brought them up to the second floor,
the large-paned mirror fogged up unawares.
I had never exactly known before
how half-asleep words are brought upstairs.
But when I awoke at dawn all the words
had gone from sight and the door stood ajar.
While the sun shone high and dry, woodland birds
could now be heard cackling from afar.
Translated in collaboration with Albert Hagenaars
Poetic Synapses 74
No comments:
Post a Comment