VERRAAD VAN FABRIEKSGEHEIM
Ik waande eerst uit werken van poëten,
Dat je’ enkel werd door godd’lijk licht bestraald,
Voordat je’ iets schiep. Maar ik wil ’t eerlijk weten:
Je maakt het éérst af, wat het best betaalt.
En zoo’n sonnet?... Och, kalm met passen, meten
Schrijf je’ eerst de twee kwatrijnen. Dat bepaalt
Al, wat geklonke’ aan den terzinen-keten
Er verder aan het slot wordt bijgehaald.
’k Verraad hier eigenlijk fabrieksgeheimen.
’t Is heusch zoo’n kunst niet dat scandeeren, rijmen,
Verliefd zijn oók niet. Nou: dat pen je neer
En mengt dat met je stemming door het weer.
En landschap-schild’ren leer je - een, twee, drie -
Geholpen door een boek van botanie.
BETRAYAL OF TRADE SECRET
From poets’ works I first had the idea
You simply were suffused by light divine
Before you wrote. The truth’s more this, I fear:
You first complete what’s best paid, every time.
And such a sonnet?... well, fine-tuning’s out,
Just dump two quatrains on the page. For now
The tercets’ content is in little doubt,
As too the ending with its final bow.
Trade secrets are what I’m betraying here.
To scan and rhyme’s no art, is nowhere near,
Nor’s being love-struck. Well: you plonk that down
And with your mood you stir it round and round.
And landscape painting’s mastered – one, two, three –
Assisted by a book on botany.
Translated in collaboration with Albert Hagenaars
Poetic Synapses 68
No comments:
Post a Comment