P.C. Boutens: 'Leeuwerik'

 

LEEUWERIK

 

Blijft gij nooit één blanke uchtend, 

Leeuwrik, zingen hier beneên, 

Die uw nachtlijk nest ontvluchtend 

Door de zilvren neevlen heen 

 

Vleuglings vindt de gouden wegen 

Waar uw aadmen juichen wordt, 

Tot uw zang in vuren regen 

Naar de koele vore stort; 

 

Zingt gij nooit de rode smarten 

Van de duistre aardenacht, 

Wordt het bloeden onzer harten 

Wel gestelpt, maar nooit verklacht?...

 

In het ijle blauw verloren 

Volgt mijn oog niet meer uw vlucht, 

Maar uw antwoord dwaast mijn oren 

Met zijn zaligend gerucht: 

 

Steeds, uit vreugd of smart gerezen, 

Heeft de ziel uw vreugd verstaan, 

En tot uwe vreugd genezen, 

Ons gemeen geheim geraên: 

 

Alle smart omhooggedragen 

Meerdert vreugdes gouden schat: 

Slechts de vleuglen die ons schragen, 

Zijn van aardes tranen nat.

 

 

First published in De Gids, December 1909, subsequently included in the collection 'Carmina', published 1912

 

 

SKYLARK

 

Do you never one bright morning, 

Lark, stay here below to sing, 

You who from your night nest soaring

Through the silver mists will wing

 

Up to golden paths ascending,

Where your breath erupts in song

Which as fiery rain descending

Finds cool furrows’ depths ere long;

 

Do you never sing the crimson

Pains of each dark earthly night,

Is our bleeding hearts’ vermillion

Stemmed but ne’er lamented quite?...

 

Lost in pale blue sky’s great vaulting,

Your small speck my eyes now miss,

But your answer, ear-assaulting,

Stupifies my mind with bliss:

 

Rising out of joy or sorrow,

Joy your soul has always gained,

Healed into your joy each morrow

Our shared secret ascertained:

 

All pains skyward-borne declare us

Joy’s gold treasure will accrue:

Nothing but the wings which bear us

Still wear tears of earthly dew.