 |
| J.H. Leopold (1865-1925) |
Een stille dag is om mij heen
Een stille dag is om mij heen
en in mij is het leven flauw,
ik voel de angst des wezens nauw
en ben in mijne vrede alleen.
Is er in mij de aandacht niet
van verzen en hun stil verricht
inschikken tot dit klein gedicht
van iets geluk en licht verdriet?
dat gij nog eens mij waart nabij
en ik u koel en zuiver vond
en wel in droefenis verstond
het verre tussen u en mij.
A quiet day surrounds me here
A quiet day surrounds me here
and in me all would seem becalmed,
A fear of life scarce threatens harm,
at peace I sit in my lone sphere.
Do I of poetry’s domain
too little grasp have to converse
and craft this feeling into verse
with signs of joy and transient pain?
that you once more felt close to me
and I found you so cool and pure
and had in sadness to endure
the chasm twixt us had to be.
No comments:
Post a Comment